“Men kan alleen dat loslaten, waartoe men bereid is om het los te laten”

Theo

Soms komt het Universum met aanvullende inzichten, zoals deze die vanochtend tijdens mijn meditatie binnen kwam. Het universum gaf me dit inzicht voor een persoonlijke situatie, maar wellicht dat het ook een mooi inzicht is voor anderen die weleens met loslaten worstelen.

Sinds 2002 heb ik met enige regelmaat – meestal met tussenpozen van een aantal jaar – last van mijn rug. Deze klachten zijn ontstaan nadat ik me in 2002 verstapte. Nu speelde er in deze tijd ook nog iets anders. Ik was als docent werkzaam en dacht mijn passie gevonden te hebben. Ik was extern ingehuurd en toen er een vacature voor docent vrij kwam wist ik dat ik wilde solliciteren.

Zoals als je waarschijnlijk al voelt aankomen, ik werd niet aangenomen. Die afwijzing triggerde een diep trauma uit mijn jeugd. Aangezien ik toen nog geen gereedschap tot mijn beschikking had om hier mee om te gaan, deed ik het enige dat ik kon en veegde de afwijzing onder het tapijt bij de rest van mijn traumas.

De laatste tijd protesteert mijn rug weer aan alle kanten en zo Nu en dan, komt de herinnering aan die “afwijzing” met enige regelmaat in mijn gedachten op. Alsof mijn gedachten willen zeggen: “Theo, de oorzaak van jouw klachten liggen niet alleen op het fysieke vlak.” En ik voel, diep van binnen, dat de tijd is aangebroken om het trauma van de afwijzing onder mijn tapijtje vandaan te halen en bij zijn oren te vatten.

Wie weet of het verwerken van dit trauma de starheid uit mijn lichaam verdrijft en mijn rugklachten verminderd. Maar los daarvan heb ik het trauma niet meer nodig, het is overbodige ballast, en ik voel aan alles dat de tijd daar is om dit trauma te verwerken. En dat is wat ik in volle overgave ga doen. Want als je niet bereid bent om een trauma los te laten, kun je hem ook niet loslaten.