Wanneer het leven je in je nekvel grijpt en je weer even op je plek zet

Photo of a male with a migraine
Photo by Vitaly Gariev on Unsplash

Qua verhaal over mijn Spirituele ontwikkeling ben ik gebleven bij de afronding van mijn 1-jarige therapeutenopleiding. Dat verhaal is nog niet af, want in de 4 jaar die erop volgen heb ik nog veel mooie dingen mogen ervaren. Maar nu wil ik eerst een sprong maken naar een recenter verleden. De reden voor deze sprong, is dat ik dit verhaal als kader wil gebruiken voor toekomstige artikelen.

Het leek in eerste instantie op een onschuldig iets, toen ik op zaterdag 15 februari 2025 mijn hoofd stootte. Ik had een buurman geholpen met elektronica voor zijn modelspoorbaan en toen ik de trap van zijn bovenverdieping afliep, had ik een balk aan het plafond niet in het zicht en ik liep er vol tegen aan.

In eerste instantie was er niet veel aan de hand, anders dan dat ik nog even bij de buren ben gebleven voor een kop koffie en me toen al wat licht duizelig voelde. Maar daar kwam al gauw verandering in. Op zondag knutselde ik wat, maar ik voelde me duf en had moeite om me te concentreren.

Op maandag had ik last van hoofdpijn en ik kon geen licht en geluid verdragen. Aan het einde van de middag besloot ik om de dag erop de huisarts te bellen. En die bevestigde wat ik van binnen eigenlijk al wist. Ik had een lichte hersenschudding.

Na ongeveer 8 weken, was ik nog steeds niet hersteld en ik besloot om de huisarts maar weer te bellen. De huisartsassistente verzekerde me dat ik me geen zorgen moest maken. Maar als ik wilde mocht ik een huisarts spreken.

Continue reading

Hoe kennis tot ons komt

Image of some ruins with the Universe in the back ground.
Photo by John Fowler on Unsplash

Er zijn verschillende manieren waarop kennis tot ons kan komen. Met ons bedoel ik de mensheid en met kennis bedoel ik inzichten die ons als mensheid verder helpen of de persoonlijke inzichten. Dit kunnen spirituele inzichten zijn, maar ook inzichten die ons helpen om de Wetenschap en de Technologie vooruit te helpen en tal van andere inzichten.

Voor ik de manieren beschrijf die mij bekend zijn, vind ik het belangrijk om te vermelden dat ik het woord God niet in dit artikel noem. Ik noem het het Universum. Dit is puur omdat het woord God bij sommige weerstand oproept en bij andere een mentaal beeld van wat hun eigen visie erop is. En hoewel dat allemaal ook zeer interessant is, is dat niet het onderwerp van dit artikel.

1. Meesters die op Aarde zijn gekomen

Voor de meeste mensen is dit verre weg de meest herkenbare vorm van hoe kennis tot ons komt. Zo af en toe komen er Zielen met een hoog Bewustzijn op aarde, om de mensheid hun diepgaande lessen en inzichten te geven. Gedurende hun mensenleven brengen ze deze inzichten op ons over.

Continue reading

Vandaag is Gandhi Jayanti dag, de dag waarop we Mahatma Gandhi eren

A photo of Mahatma Gandhi

Gandhi Jayanti is een nationale feestdag in India, op 2 oktober wordt jaarlijks Mahatma Gandhi geëerd. Een mooie gelegenheid om even stil te staan bij deze bijzondere man. Gandhi werd geboren als Mohandas Karamchand Gandhi op 2 oktober 1869 in Porbandar India en stierf op 30 januari 1948 te New Delhi in India, nadat hij was neergeschoten door een extremistische Hindoe.

Geliefd door een ieder werd hij vaak aangesproken met Bapu, wat Vader betekend. Bapu heeft zich ingezet voor de onafhankelijkheid van India en deed dit door geweldloos verzet. Hij zette zich niet alleen in voor deze onafhankelijkheid, maar ook voor verzoening tussen de Hindoes en Moslims in India. Waardoor er een grote onafhankelijkheidsbeweging ontstond die geweldloos verzet als machtig wapen had.

De verzoening tussen de Hindoes en de Moslims liep niet vanzelf en dat ging Bapu aan het hart. Hierdoor is hij een keer in hongerstaking gegaan met de mededeling dat hij deze staking pas zou stoppen wanneer er verzoening was. Vele mensen kwamen hem smeken om zijn hongerstaking te stoppen, maar hij was standvastig. Op het moment dat zijn lichaam het aan het begeven was, verzoenden beide groeperingen zich en Bapu stopte met de hongerstaking.

Continue reading

Mijn Spotify favorieten: Sacred Ragas van IndiaJiva

Album cover of the album Sacrad Ragas by IndiaJiva

Het is tijd voor iets luchtigers na al dat loslaten en de ervaringen rond mijn vaders overlijden. Deze week kwam ik het album Sacred Ragas van IndiaJiva tegen op Spotify. IndiaJiva – wat de Ziel van India betekent – is een duo uit Australië bestaande uit Vicki Hansen en Ron Ragel.

Vicky en Ron maken Wereld fushion mantra muziek waarbij ze hoofdzakelijk gebruik maken van moderne en traditionele instrumenten zoals bijvoorbeeld de Sitar en de didgeridoo. Zelf zeggen ze dat hun muziek goed is voor ontspanning, meditatie en Yoga, maar oordeel vooral zelf.

Toen ik met wat meer verdiepte in dit album, trok met name het eerste nummer mijn aandacht. Want Abwoon D’bashmaya is het Onze Vader in het (Syrisch) Aramees, de taal die Jezus sprak. Ik ben benieuwd naar wat jij daar van vindt.

De overige nummers zijn voornamelijk gebaseerd op Indiase muziek. De stem van Vicki vind ik ronduit betoverend en luister ook eens naar hoe hun beide stemmen resoneren wanneer ze samen zingen. Dit doen ze bijvoorbeeld in het laatste nummer “Gayatri Mantra”

Ik vind Sacred Ragas een mooi album en ga hem zeker gebruiken als achtergrondmuziek of tijdens een Reiki behandeling. Voor mij is dit album niet geschikt voor tijdens een meditatie, omdat gezang me tijdens meditatie af kan leiden. Ik ben benieuwd naar jullie mening?

De lessen van mijn Vader

Photo showing a pile of books. The title of the top book reads: "Life lessons of the masters"
Photo by Josh on Unsplash

Toen ik het artikel schreef over hij mijn vader als mens was, kwamen er gedachten in me op over wat ik van hem geleerd had. En ik had onder de titel van dit artikel al een heel artikel klaar staan. Ik wilde ik ook fijne momenten delen van de periode vlak na zijn dood en dat artikel was ook al zo goed als af.

Alleen terwijl ik die artikelen schreef, begon ik ook zijn Ziel te voelen en drong het stil aan tot me door wat zijn werkelijk les was. Ik gooide beide artikelen weg, want ik denk dat zijn werkelijke les een veel mooiere les is.

Na zijn overlijden ben ik nog een week bij mijn moeder gebleven. Even leek het alsof ik op en neer moest naar mijn eigen huis, want ik had geen gepaste kleding voor zijn uitvaart meegenomen. Alleen het toeval wil dat vanaf 28 (of 29) April 2021 de winkels weer open mochten, zodat ik bij mijn moeder in de buurt nieuwe kleding kon kopen.

In die week kwamen er regelmatig mensen bij mijn moeder langs om ons te condoleren. En waar ze eigenlijk ons wilden komen troosten, was het meestal andersom. Het troosten van anderen bleef niet alleen beperkt tot de mensen die langskwamen.

Continue reading

Mijn eerste leraar: Hoe mijn vader als mens was

Photo of a laptop with a printed resume on it.
Photo by João Ferrão on Unsplash

Onbewust kwam ik van loslaten naar artikelen over de dood, wat voor vele mensen een zwaar thema is. In het kader van het loslaten wil ik – vooral voor mezelf – over de week na mijn vaders dood schrijven. Maar om dat in de juiste context te kunnen plaatsen, is het belangrijk om eerst iets meer over mijn vader te vertellen.

Het leven heeft mij in een aantal fases in de juiste richting geleid, maar in mijn vaders geval duwde het leven hem in één keer naar zijn richting. Hij was begin dertig toen hij tijdens het werk een collega optilde, zodat die collega iets beter kon zien. Aan deze actie hield hij twee hernias over.

Tijdens de eerste operatie had de chirurg de tweede hernia gemist en tijdens de tweede operatie ging er van alles mis. Er werd een zenuw geraakt waardoor hij geen gevoel meer in zijn linkervoet had en de operatie zelf was niet succesvol, gevolg een leven lang vol pijn.

Waar anderen zich hier misschien bij neer zouden leggen, kwam dat niet in mijn vader op en hij begon een elektronisch reparatiebedrijf. Zo kon hij zelf de werktijden bepalen en aangezien het bedrijf naast ons huis was, kon hij ook even rust nemen wanneer dat nodig was.

De keuringarts probeerde mijn vader voorzichtig uit te leggen dat hij nooit meer zou kunnen werken. Zijn verbazing was groot toen mijn vader hem vertelde dat hij geen werk meer voor hem hoefde te zoeken, omdat hij zelf een bedrijf was begonnen. Ja zo was mijn vader, die liet zich door niets uit het veld slaan.

Continue reading

Hoe ga je als heler om met de dood?

Photo of a state of an Angel
Photo by Bradley Gossett on Unsplash

Geen enkel mens kiest er zelf voor om een heler te zijn, die keuze is al gemaakt voor je op aarde land. De worsteling die ik lang heb gehad – misschien hebben anderen dit ook zo ervaren – is de “last” die het met zich meebrengt, ik heb me er dan ook lang tegen verzet.

Als ik bijvoorbeeld weer eens een wildvreemde tegenkwam die uit het niets zijn/haar levensverhaal tegen me vertelde negeerde ik die persoon gewoon meestal. Ook misschien wel omdat ik niet goed wist wat ik er mee moest of hoe ik er mee om moest gaan.

Toen ik me eenmaal realiseerde dat het geen keuze maar een pad was, leerde ik niet alleen hoe ik anderen mocht helpen zonder dat het ten koste gaat van mezelf. Maar ik leerde ook steeds meer over dat wat mijn gereedschappen zijn om anderen te mogen helpen. En de “last” werd voornamelijk een lust.

Maar toch zijn er nog momenten – of eigenlijk beter gezegd situaties – die ik lastig vind. Als ik iemand bijvoorbeeld behandel dan kan ik veel voelen. En soms voelt iets niet zo heel goed en dan verwijs ik de persoon direct naar huisarts, uiteraard breng je de boodschap in zachtheid.

Ik kan in mijn eigen lichaam vaak voelen waar of welke klachten iemand heeft. Zo kan ik me enorm slaperig voelen als iemand heel moe is of een droge keel krijgen als iemand te weinig drinkt. Ik neem de klachten niet over hoor. Mijn lichaam is een soort van kompas, het verteld me wat er met de ander aan de hand is.

Continue reading

Verfblikken, conservenblikken en terugblikken

Photo of an open paint bucket with a paint roller resting on it
Photo by Sven Brandsma on Unsplash

Het is inmiddels 4,5 jaar geleden dat mijn vader overleed en we missen hem niet alleen als mens, maar ook als onze klusjesman. Mijn vader kon namelijk alles en hij had een strak onderhoudsschema. In een schriftje hield hij bij wanneer hij voor het laatst iets geschilderd had en hij verdeelde het schilderwerk zo, dat hij elk jaar maar een beetje hoefde te doen. In plaats van alles in één keer.

Na 4,5 jaar waren er stukken hout die echt schreeuwden om verf en ik had eigenlijk al van het voorjaar onderhoud willen plegen bij mijn moeder, maar het leven is dat wat je overkomt terwijl je andere plannen maakt. Aan het stoten van mijn hoofd hield ik niet alleen een hersenschudding over, maar ook een Post-Commotioneel Syndroom (PCS). Dat is een duur woord voor een hersenschudding die na drie maanden nog niet over is.

Afgelopen donderdag was het qua weer één van de laatste mooie schilder dagen en aangezien ik weer kan bukken zonder hoofdpijn te krijgen was het nu of volgend jaar. Na het ontbijt ging ik eerst even snel naar de Action om rollers en wegwerp kwasten te kopen en na 2 uur schuren had ik de voor- en zijkanten kaal genoeg.

Photo of a wooden barn, sanded and prepared for new paint.
Continue reading

Wat is ons emotioneel DNA?

Image of a real close up of physical DNA
Photo by digitale.de on Unsplash

Naar mate de wetenschap meer inzicht kreeg in de anatomie van het menselijk lichaam, ontdekten we DNA en welke rol het DNA speelt. In dit artikel beschrijf ik een ander soort DNA, waar dat wat wij als DNA beschouwen ons fysiek DNA is, wil ik het in dit artikel hebben over dat wat ik ons emotioneel DNA noem.

Gedurende ons eigen leven bouwen we onze eigen traumas op. Sommige kunnen we helen en anderen zijn zo pijnlijk dat we ze onder het matje schuiven. Voor de meeste mensen geldt dat het trauma dat we wegstoppen prima geheeld kan worden, maar er is ook trauma zo heftig is dat iemand de verwerking ervan niet aan kan.

Maar Ik wil het nu niet hebben over onze eigen traumas en emotionele blokkades, waar ik het over wil hebben is de onverwerkte traumas die we van onze voorouders hebben geërfd. Dit zijn traumas op individueel niveau, maak ook op het niveau van de leefgemeenschap van onze ouders en sommige ook tot het ras van onze voorouders.

In ons emotioneel DNA zitten nog meer zaken opgeslagen, maar die laat ik nu buitenbeschouwing. Enerzijds omdat het geen onderdeel is van wat ik in dit artikel wil beschrijven en anderzijds omdat dit concept zich ook nog aan het vormen is. Dus voor nu is het belangrijk om te weten dat al die verborgen traumas die ons voorouders niet konden verwerken, van generatie tot generatie worden doorgegeven via ons emotioneel DNA.

De blokkades en traumas die je van je voorouders hebt gekregen kunnen je hele leven voor jou verborgen blijven en in dit geval geef je ze door aan volgende generatie(s). Maar wanneer het leven besluit dat jij instaat bent om die traumas als nog te verwerken, dan kloppen ze nog harder dan je Ego aan de deur.

Continue reading