Gisteravond was ik bezoek bij goede vrienden, die de verjaardag van hun oudste dochter vierden. Zo rond een uur of 11 droop de ene na de andere af en vroeg de vrouw des huizes, voorzichtig, aan haar jongere zus of ze het geld bij zich had. De jongere zus keek de vrouw des huizes heel vreemd aan en vroeg over welk geld het ging. De vrouw des huizes legde uit dat ze de woensdag voor de verjaardag nog met haar jongere zus had gesproken via MSN en dat de jongere zus vertelde dat ze een bestelling op het internet wilde plaatsen, maar dat ze haar pincode tot drie keer toe foutief had ingevoerd toen ze via iDeal wilde betalen.

In al haar goedheid had de vrouw des huizes de bestelling voor haar jongere zus betaald, nadat de laatste haar een link via MSN had gestuurd. Want als haar zus een probleem heeft dan helpt ze haar. Maar de jongere zus had helemaal niet aan de vrouw des huizes gevraagd of ze geld wilde voorschieten. “Maar ik heb je nog gezegd dat het prima is en dat je mij het geld op de verjaardag wel terug kon betalen”, zei de vrouw des huizes.

Om u de verdere consternatie te besparen en om een lang verhaal korter te maken, op woensdag kon de jongere zus niet meer bij haar hotmail account – en hiermee kon ze dus ook niet meer op MSN. Op zich vond ze het vreemd, maar ze besloot er even geen aandacht aan te besteden. Die bewuste woensdag – of misschien al eerder – heeft een (on)bekende haar hotmail account gehackt en wachtte op het eerste slachtoffer die verleid kon worden. Met een slappe smoes over het drie keer verkeerd intoetsen van de pincode, wist hij de vrouw des huizes te verleiden om een bedrag voor te schieten van 179 euro – ik schrijf hij, maar het kan natuurlijk even goed een zij zijn. De vrouw des huizes schoot het geld voor, in de veronderstelling dat ze daarmee haar zus hielp.

Dit gebeuren heeft een dubbel moraal: zorg ervoor dat je wachtwoorden niet makkelijk te raden zijn en betaal niet zomaar een rekening via het internet voor iemand die je denkt te kennen, zonder die andere hierover eerst te bellen. En natuurlijk hoor ik u denken, wat is de vrouw des huizes naïef, dit zou mij nooit overkomen. Ik zeg maar zo een gewaarschuwd mens telt voor twee. De vrouw des huizes is de 179 euro kwijt, een bedrag dat ze eigenlijk opzij hadden gezet om tijdens de vakantie aan haar kinderen te besteden, die zullen dit jaar een bezoekje aan bijvoorbeeld McDonalds of een bezoek aan een dierentuin moeten missen. Naast de financiele schade voelt de vrouw des huizes zich op dit moment ontzettend beroerd. Iemand heeft misbruik gemaakt van een vrouw die altijd voor een ander klaar staat, een vrouw die haar laatste geld uit wil lenen om een ander te helpen, eigenlijk gewoon een vrouw die zomaar een vriendin van u kan zijn, uw (schoon)zus, uw moeder of u vrouw.