Een jaar geleden merkte ik voor het eerst dat er toch ook wel wat kleine nadelen aan het voorjaar kleven. Toen het voorjaar vorig jaar begon, was ik weken achtereen verkouden en had ik last van waterige ogen. Inmiddels heb ik al geleerd dat ik niet in mijn ogen moet wrijven als ze waterig zijn en jeuken, dat maakt het alleen maar erger, want dat krijg ik het gevoel alsof ze in brand staan.

Een collega had toen al eens de suggestie geopperd dat ik last kon hebben van een bepaalde allergische aandoening, maar dat wilde ik niet geloven. Ik had er immers nog nooit last van gehad. Vorige week begon het weer. Eerst begonnen mijn ogen te jeuken en daarna kreeg ik last van een loopneus, al heb ik nooit begrepen wie de term loopneus heeft bedacht, maar dat terzijde.

Nu woon ik pas sinds een jaar in deze bosrijke omgeving. De 13 jaar ervoor woonde ik in een stad en alle jaren daarvoor in Zeeland. En toen ik me dat bedacht was het opeens best logisch dat het zich nooit eerder gemanifesteerd heeft: Ik heb hooikoorts. De komende tijd zal het snotteren nog wel wat blijven, maar tegen de jeukerige ogen heb ik inmiddels een prima middeltje gevonden.