Als mens zijn we geneigd om rond de jaar wisseling terug te kijken op het jaar dat zijn einde nadert en om de lessen die we daar uit leren als voornemens mee te nemen in het nieuwe jaar. Bij het terugblikken kunnen we ook vernietigend voor ons zelf zijn, want aan het begin van het jaar hadden we besloten om: meer te bewegen, minder te eten, stoppen met alcohol, stoppen met roken en ga zo maar door.

En uiteraard slagen we er meestal niet in om dat soort voornemens vol te houden, omdat een voornemen niet een diepe wens uit ons ware zelf is. Voornemens komen voort ons Ego, die ons straft voor dat wat het ons zelf in fluistert. Als je echt een permanente verandering wilt, dan heb je daar toewijding voor nodig – ik vermijd het woord discipline bewust want daar hangt voor mij een negatieve lading aan.

De Dalai Lama spreek het voorgaande niet rechtstreeks uit in zijn nieuwjaarstoespraak, hij verwoord het op een manier die geen aanspraak op je ego doet. Hij vraagt een ieder om eens terug te kijken op het afgelopen jaar en om jezelf eens af te vragen: “Heb ik mijn tijd in 2025 nuttig besteed?”, “Was mijn leven in 2025 betekenisvol?”