Author Archives: Theo

Mag je een ander ongevraagd helpen?

Posted on by
15
Photo of a sign on a while with the text "You're not lost. You're here" on it
Photo by Eileen Pan on Unsplash

Voor ik met het artikel begin, wil ik eerst het volgende schrijven:

Lieve Monica,

Ik kwam een artikel van je tegen in mijn Reader. Mogelijk dat je een pingback ontvangt naar aanleiding van het bericht wat je nu leest. Maar wees niet bang, lees eerst even dit.

Toen ik je tweede artikel las, brak mijn Hart. En ik wil je laten weten dat ik met je meeleef en vanuit mijn hele Zijn je alle Liefde stuur. Je staat er niet alleen voor, er zijn altijd mensen die om je geven.

Ik hoop dat je de weg omhoog weer terug kunt vinden en dat het leven je dat gaat geven waar je naar verlangd. Weet dat wanneer je dit leest dat je geliefd bent.

Theo

Ik weet eigenlijk niet zo heel goed waar ik moet beginnen, want het zijn eigenlijk twee verschillende dingen waar ik het over wil hebben. Hoewel ze dan ook weer met elkaar te maken hebben, want het ene kan uit het andere voortvloeien.

Enerzijds wil ik het hebben over de vraag wanneer mag je healen, of eigenlijk beter gezegd heb je altijd toestemming van de ander nodig. En het ander onderwerp is de hartverscheurende verhalen die ik soms in mijn WordPress reader tegen kom.

Laat ik met het tweede beginnen. Zo af en toe komt er wel eens een bericht in de “Aanbevolen” feed voorbij, die me triggert. Soms is het de titel en soms ook de korte samenvatting.

Continue reading →

Een reis door het Universum

Posted on by
14
Photo of the universe
Photo by Casey Horner on Unsplash

Mijn Ergo therapeute vind dat ik zo lang mogelijk moet vasthouden aan tweemaal daags een rust periode. Ook – of eigenlijk beter gezegd – juist nu mijn re-integratie-proces is begonnen. Zo’n rust periode houdt in dat ik 20 tot 25 minuten op bed ga liggen, niet slapen maar liggen.

Dit was overigens ook een van haar tips na mijn eerste bezoek aan haar. Ik heb ze altijd gecombineerd met een meditatie, omdat ik dan zowel lichamelijk als geestelijk ontspan. Toen ik weer wat aan het opkrabbelen was, was het tijdens een van deze meditaties dat er iets vreemds ontstond.

Ik begon me opeens ontzettend klein te voelen, alsof ik een ieniemienie mensje was dat daar op dat grote tweepersoonsbed lag. Terwijl het gevoel van kleiner worden toenam, voelde ik me niet meer aanwezig in het lichaam dat daar op dat bed lag.

Ik voelde me wel verbonden met dat lichaam, maar het voelde niet meer als mijn eigen lichaam, alsof we niet één maar toch ook wel weer één waren. Ik werd als het ware meer een soort van toeschouwer die door de ogen van dat lichaam mee mocht kijken. Het gevoel van kleiner worden werd intenser en intenser en het was alsof we zo klein werden dat we uit de slaapkamer leken te verdwijnen.

Continue reading →

Wanneer je om hulp vraagt, zal er ook hulp komen

Posted on by
11
Photo of a young girl, reaching out a hand to help a boy to stand up, after he was fallen.
Photo by Annie Spratt on Unsplash

Toen ik, nadat ik mijn hoofd had gestoten, eenmaal weer instaat was om mezelf Reiki te geven en te mediteren, kwam ik spontaan in verbinding met het Universum. Diep van binnen had ik al het gevoel dat ik mezelf niet volledig kon Helen. En tijdens één van mijn eerste gesprekken met het Universum, vroeg ik of ik de juiste mensen mocht ontmoeten die mij richtingaanwijzers konden geven voor mijn herstel.

En boy oh boy, die vraag werd beantwoord. Wie een beetje weet hoe de Zorg in Nederland is, weet dat er lange wachtlijsten zijn. Maar op de een of andere manier was het alsof het Universum me hielp om overal tussendoor te glippen.

Mijn eerste station was Neurologie. Nu had mijn huisarts me al onderworpen aan een uitgebreid onderzoek en daaruit bleek dat ik geen cognitieve beperkingen had. Maar als het mij gerust zou stellen, dan mocht ik naar Neurologie – en ja dat wilde ik wel.

Op dat moment was er een wachtlijst van 6 weken bij Neurologie – in elk geval voor de minder ernstige gevallen. Maar in plaats van 6 weken te moeten wachten op de eerste intake, viel er een afspraak bij hen weg en binnen 6 weken heb ik 2 consults gehad en er is een scan van mijn hoofd gemaakt.

De eerste intake werd gedaan door een Neurologe in opleiding. En de lieverd heeft echt gedaan wat ze kon. Ze nam alle tijd en deed tal van onderzoeken, maar ze kon ook geen cognitieve beperkingen ontdekken. Ze deed het juiste en riep de Neurologe zelf erbij.

Continue reading →

John Lennon, de woordentovenaar

Posted on by
14
Photo of John Lennon

Vandaag is het de geboortedag van John Winston Ono Lennon, een man die zijn stempel op de popmuziek drukte en zich heeft ingezet voor Wereldvrede. John wordt op 9 oktober 1940 onder de naam John Winston Lennon geboren in Liverpool. Aldaar ontmoet hij de overige Beatles, de band die muziekwereld op zijn kop heeft gezet.

Op 8 december 1980 wordt hij in New York neergeschoten en die aanslag heeft hij niet overleeft. John is een van de eerste mensen die – buiten mijn familie om – een diepe indruk op de jonge Theo heeft nagelaten.

In eerste instantie was het de melodieuze muziek van de Beatles. En toen ik wat ouder werd en de teksten begon te begrijpen kreeg ik steeds meer bewondering voor de toverkunsten van John. Er zijn er weinig die zo mooi met woorden kunnen spelen.

Na het einde van The Beatles heeft John ons nog een aantal muzikale juweeltjes achter gelaten. Waarvan de meest bekende Imagine is. Wie goed naar zijn solo albums luistert, hoort ook hoe hij zijn jeugd traumas aan het verwerken is. Zo is in het nummer Mother de pijn te horen en te voelen, die hij ervaarde in relatie tot zijn ouders.

Vandaag eer ik John Lennon een muzikaal genie, een woordentovenaar en Vredesactivist.

“Life is what happens to you while you’re busy making other plans,”

Desmond Tutu, een inspirerende Geestelijke

Posted on by
9
Photo of Archbishop Desmond Tutu

Ten aanzien van het herdenken van inspirerende mensen is oktober een drukke periode, alsof conceptie in de Winter mensen meer licht geeft. Er is geen officiële Desmond Tutu dag, maar op zijn geboortedag wil ik toch even stil staan bij de man wiens stem en glimlach mij altijd vullen met vreugde.

Desmond Mpilo Tutu wordt 7 oktober geboren in Klerksdorp (Zuid-Afrika) en overlijd op 26 december 2021 te Kaapstad (Zuid-Afrika). Hij was de eerste zwarte Anglicaanse Bisschop in Zuid-Afrika, wat hem een bijzondere positie gaf. Als Anglicaanse Bisschop kon hij zich inzetten tegen de Apartheid, omdat de Apartheidsregering niet zo maar een Bisschop gevangen kon zetten. Dat zou immers internationaal veel oproer veroorzaken.

Desmond was een bijzonder mens hij zette zich niet alleen in tegen de Apartheid maar was een strijder voor mensenrechten Wereldwijd. Voor zijn inzet ontving hij in 1984 de Nobelprijs voor de Vrede. Tot aan zijn dood zou hij blijven strijden voor mensenrechten.

Uit al zijn quotes is het lastig kiezen, omdat hij zoveel mooie woorden heeft gesproken. De volgende quote heb ik gekozen, omdat het een actueel thema is in mijn eigen proces.

“Bringing people together is what I call ‘Ubuntu’ which means ‘I am because we are’. Far too often people think of themselves as just individuals separated from one another, whereas you are connected and what you do affects the whole world. When you do well, it spreads out; it is for the whole of humanity.”