Griep en loslaten

GriepMisschien vroeg je je inmiddels al af, waarom het op deze blog zo rustig was. Misschien dacht je stiekem al, dat ik er na een korte opleving weer de brui aan zou geven 😀 Hoe dan ook, ik was geveld door een griep. Nu komt griep eigenlijk nooit goed uit, maar al helemaal deze week niet. Woensdag 30 april zou mijn laatste dag bij de klant zijn en ik moest echt nog wat dingen afronden.

Veel keuze, anders dan me op maandag ziek melden, had ik niet. Dinsdag voelde ik me nog steeds beroerd. Gelukkig mocht ik donderdag komen i.p.v. woensdag, waardoor ik net 1 dag meer tijd had voor mijn herstel. Een laatste dag bij een klant dat is iets waar ik eigenlijk nooit aan kan wennen. Bij deze klant heb ik ruim twee jaar gezeten en de mensen die daar werken werden in die twee jaar stilaan een tweede familie.

Het afscheid zelf was heel mooi. Dat begon eigenlijk al vorige week vrijdag, omdat er toen een paar mensen voor het laatst waren – dit vanwege de vakanties van deze en komende week. Toen kreeg ik van iemand pennen waarvan je de inkt uit kunt gummen, wat voor een ontwerper altijd erg fijn is. Op donderdag kreeg ik van iemand anders een roze Boeddha – ja eindelijke heb ik eens een Boeddha van iemand gekregen. En van iemand anders kreeg ik een mini gitaar.

Nu verdienen die cadeaus natuurlijk wat uitleg, de gitaar niet want de meeste van jullie weten denk ik wel dat ik gitaar speel. De Boeddha zelf is eigenlijk ook niet vreemd, omdat ik de Boeddha een inspirerend figuur vind. Zo inspirerend zelfs dat ik voor een van mijn Boeddhabeelden een kast aan het maken ben. Dat was bijna niemand van de klant ontgaan. Maar waarom roze? En ik bedoel niet normaal roze, maar echt gewoon knal roze. Dat heeft alles te maken met het volgende boek.

UitverkochtDe titel van dit boek is Uitverkocht! en is geschreven door Jim Stolze. Ik kon helaas geen foto van de achterkant vinden, maar de achterkant is dus knal roze – niet het kleur boek dat je als man vol trots op je nachtkastje legt. Maar dit boek heeft mijn leven veranderd. Voor wie ooit een marketingopleiding wil gaan volgen, bespaar je het geld en koop voor iets meer dan een tientje dit boek. Dan weet je alles over hoe de nieuwe economie in elkaar steekt. Dit boek heb ik ook bij deze klant aan wat mensen uitgeleend en het heeft ook hen geïnspireerd. Als we dit boek tijdens de pauzes bespraken, dan hadden we het altijd over het roze boek. Vandaar de roze Boeddha. Bij de Boeddha kreeg ik een roze post-it met de tekst: “Niet alleen boeken worden meer waard als je ze weg geeft” – als je Uitverkocht! hebt gelezen dan kan je deze woorden heel goed plaatsen. Deze post-it krijgt samen met de gelijkkleurige Boeddha en de mini-gitaar een mooi plekje in mijn studeerkamer.

Naast de cadeautjes waren er nog meer hartverwarmende reacties. Mensen die met tranen in hun ogen naast mijn bureau kwamen staan – al aan het begin van de ochtend – om afscheid van me te komen nemen, zodat ze zeker wisten dat ze me niet zouden mislopen aan het einde van de dag. En hoewel ik donderdag alleen door kon komen dankzij paracetamol, was het een van de mooiste dagen van mijn leven. Ik heb nog nooit zoveel mooie complimenten en bedankjes gehad bij het verlaten van een klant, als bij deze.

De griep kreeg ik denk ik alleen maar, omdat mijn lichaam moeite heeft met het afscheid nemen van deze klant. Mijn verstand weet dat het zo mooi is, deze klant kan nu echt op eigen benen staan. Maar mijn lichaam heeft moeite met het loslaten van deze klant. Al met al komt dat vast goed, er ligt binnenkort weer een mooie nieuwe opdracht op me te wachten, waar ik hopelijk weer net zo warm wordt ontvangen als bij de vorige klant. En waar ik hopelijk ook weer nieuwe en leuke mensen mag ontmoeten.

Voordeel van de griep hebben, is dat ik veel tijd had om zaken te relativeren en ook om wat toekomstige projecten uit te denken. Een mens moet toch wat als hij ziek op bed of op de bank ligt.

Opruimwoede

OpruimwoedeMijn lichaam en geest schreeuwen het de laatste tijd uit, je moet opruimen. Alsof ze daarmee willen zeggen: nu je al die kilo’s aan lichamelijke en geestelijke bagage hebt losgelaten, wordt het tijd om ook een deel van je bezit los te laten.

Zo ben ik de laatste tijd bijna elke avond wel te vinden in mijn studeerkamer, slaapkamer of de logeerkamer. Elke kast gaat open op zoek naar zaken die ik al lang geleden had moeten weggooien. Allerlei prullaria die de verhuizing niet hadden mogen overleven verdwijnen in de kliko. Studieboeken, waarvan de inhoud al jaren geleden verouderd was, gaan naar de kringloop. Mijn kledingkast is in eens een stuk ruimer. Kleding die te groot of te klein is gaat richting het leger des heils – dat geld ook voor kleding die al jaren uit de mode is.

Ik moet zeggen, ik ben er blij mee. Niet dat het overigens zo’n rommel was, maar een opgeruimd huis geeft rust. Nu snap ik ineens ook Dancing in the dark – Bruce Springsteen veel beter “I wanna change my cloth, my hair my face.”. Iemand enig idee welke bekende actrice zo’n beetje haar acteerdebuut heeft gemaakt in deze clip?