Kerstkaarten

Elk jaar weer sturen we zoveel mogelijk kerstkaarten met als enig doel er zoveel mogelijk terug te krijgen, zodat we daarmee onze buren de ogen uit kunnen steken, want hoe meer kerstkaarten je krijgt, hoe geliefder je schijnbaar bent. Elk jaar neem ik me weer voor om de ontvangen kerstkaarten op te sparen en dan alleen diegene waar “Gelukkig ….” op staat weg te gooien. Op die puntjes staat het nummer van het komend jaar, u kent ze vast wel. En dat gewoon puur om de buren het volgende jaar te choqueren. Maar iedere keer bedenk ik me dan weer dat dat net zo triest is als je zelf een kerstkaart sturen.

Toen het idee voor deze blog begon te borrelen legde ik het idee aan mijn collega’s voor. Een van de collega’s herinnerde zich dat er op zijn middelbare school meisjes waren die, gewapend met een stapel kerstkaarten, de school rond gingen en ze lukraak uitdeelden en passerende medescholieren. Met als enig doel om er dan zoveel mogelijk terug te krijgen, want wat is not done met het kerstkaarten idee? Juist, er geen terugsturen naar iemand waarvan je er zelf wel een kreeg. Maar wat is de waarde van zo’n kerstkaart die een wildvreemde aan je geeft met het oog er zoveel mogelijk terug te krijgen? Toen die kaart geschreven werd was het nimmer de intentie dat jij hem zou krijgen. Ik zie dat net zo’n beetje als hyves. Hoe meer “vrienden” je hebt hoe beter het is voor je ego, want dan kan iedereen zien hoe populair je bent. Eigenlijk is een hyves-vriendschap net zo oppervlakkig als een kerstkaarten vriendschap die je al jaren in stand houdt. Je wil zoveel mogelijk kaarten krijgen, dus stuur je er elk jaar maar weer 1 naar die ene kennis die je al in geen 10 jaar gezien hebt. En die kennis stuurt er uit beleefdheid ook altijd weer een terug.

Ik geloof dat mijn moeder zo’n kerstkaarten vriendschap al meer dan 30 jaar in standhoudt. In het begin was dat nog leuk. Want om om het jaar kwam er dan weer een naam bij en zo wist ze dat haar oude schoolvriendin weer een kind had gekregen. Met dit alles in gedachten en de naderende kerst heb ik mezelf weer eens afgevraagd wat kerst voor mij inhoud. Voor mij is kerst het gezellig samen zijn met vrienden of familie. En juist daarom heb ik die vage kennissen met wie ik al jaren een kerstkaarten vriendschap heb uit mijn adressenbestand gegooid. En voor de kerstkaarten vriendschappen waar ik nog hoop op had schreef ik een persoonlijke boodschap met “Wanneer pakken we de agenda’s weer eens”.