Yin Yang uit purperhart en essen

Voor de Butsudan heb ik een Yin Yang teken gemaakt. Dit is niet alleen voor decoratie, want het doel is het wegwerken van een magneet. Als ik echter geweten had hoeveel werk dat was, dan had ik het denk ik niet gedaan. Op de eerste foto zie je de achterkant met daarin de magneet. Om je een beeld van het priegelwerk te geven, ligt ernaast een muntstukje van 50 cent.

De ruimte voor de magneet Add Contact Form Aangezien er bij het inleggen van hout weinig speling is, heb ik de stokjes die ik gemaakt heb voor de punten van Yin en Yang, niet direct afgezaagd, zo kan ik hem bij het inlijmen nog wat bijdraaien als hij niet helemaal naar mijn zin zit.

Yin Yang tekenUiteindelijk heb ik hem ingelegd in het stootbord van de Butsudan. Om eerlijk te zijn, hij is misschien niet helemaal perfect, maar voor een eerste keer hout inleggen, ben ik best trots op het resultaat.

Yin Yang met magneet erachter, ingelegd in de Butsudan

Butsudan – deel II

In mijn vorige blog over de Butsudan, legde ik uit hoe ik aanraking kwam met een Butsudan. Ik wilde er zelf ook een hebben en ik zocht op internet naar een Butsudan. In Nederland zijn ze bijna niet te krijgen en in het buitenland zijn ze aan de dure kant – ik vind 1000 dollar voor een kastje een hoop geld. Ik staakte de zoektocht en vanaf dit moment wist ik één ding, ik wilde mijn eigen Butsudan maken.

WoodworkingMaar dat is echter makkelijker gezegd dan gedaan. Voor iemand die geen ervaring heeft met houtbewerking en zijn beitels als schroevendraaiers gebruikte, is dit geen klus om mee te beginnen. Ik had dus een missie. Die missie begon met het lezen van alles wat ik maar kon vinden over houtbewerken. Daarnaast bezocht ik alle blogs over dit onderwerp en bekeek ik elk YouTube filmpje over houtbewerken – je begint te begrijpen waarom het op mijn blog af en toe rustig is.

Inmiddels heb ik wat meer ervaring en is de tijd daar, dat ik aan mijn Butsudan ga beginnen. De volgende foto, toont de Butsudan zoals ik hem vanaf het begin wilde maken.butsudan_Model_1Dat is, totdat ik het boek “Made by Hand” van Tom Fidgen kocht. Op de volgende foto’s zie je een theekast, die Tom voor zijn vrouw heeft gemaakt. Butsudan_model_2_frontButsudan_model_2_interiorEn vanaf het moment dat ik het boek van Tom las, wist ik dat dit de inspiratie was voor het geen ik al heel lang wil maken: mijn Butsudan. Waarvoor ik het hout al een paar weken in huis heb liggen. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

 

Handgezaagde zwaluwstaarten – het eindresultaat

Signed, sealed, deliveredEind vorig jaar, ben ik begonnen aan een radiatorombouw voor in mijn gang. Als je pretendeert dat je houtbewerker bent, dan moeten je gasten dat ook meteen kunnen zien als ze binnenkomen. De ombouw is bijna af en staat zelfs al in de verf. Het probleem is alleen dat de kleur me niet aanstaat. Dat en het feit dat ik er ook nog een voor in de keuken wil maken, heeft me er tot nu toe van weerhouden om de ombouw af te maken. Als ik er toch twee moet maken, dan kan ik het gaas voor beide ombouwen beter in een keer spuiten.

Goed, van waar deze inleiding? De ombouw – foto’s van het eindresultaat volgen – is een project waarin ik helemaal los ben gegaan op profielen. ik wilde een Amerikaanse stijl imiteren, waarvoor ik een speciale profielschaaf nodig had. Nu is die schaaf best aan de prijs en om hem te beschermen, wilde ik daar een speciale doos voor maken. Daarvoor heb ik het kistje gemaakt waarvan ik vorige week al foto’s liet zien. Alle onderdelen passen er netjes in, zodat ik alles op de pak heb als ik de schaaf nodig heb. Een ander uitgangspunt voor het ontwerp van het interieur, is dat ik de schaaf in moet kunnen stellen en die instelling moet bewaard kunnen blijven. Ook als ik een paar weken geen tijd heb.

Na de gebruikelijke procedure – en wachttijd van zes dagen – voor het afwerken met Deense olie en houtwas staat hier onder het resultaat (klik op de afbeeldingen voor vergrotingen).

Zwalustaartkist_1Zwalustaartkist_4Zwalustaartkist_6Zwalustaartkist_7

ps. Voor de geïnteresseerden, de getoonde schaaf is een Lie-Nielsen #66 profielschaaf. Hiermee kun je – redelijk – eenvoudig diverse profielen in hout maken. Hij lijkt aan de prijzige kant, maar als je het aantal profielen telt krijg je voor de aankoopprijs 16 schaven. Daarnaast heb je nog twee stukken ijzer waarvan je zelf nog 4 profielen kan maken (zo kreeg ik het tenminste thuis verkocht ;-))

Hand gezaagde zwaluwstaarten – een voorproefje

In de dagen tussen kerst en oud & nieuw, had ik wat tijd over. Na 3 jaar oefenen met houtbewerken, vond ik dat de tijd daar was om de moeilijkste houtverbinding der houtverbindingen te maken – de met de hand gezaagde zwaluwstaart. Op wat kleine foutjes na – ik ben niet tevreden over hoe het deksel op de onderkant rust – een geslaagd project. Niet slecht voor een eerste poging om een zwaluwstaartverbinding te maken.

Het duurde een paar maanden voor ik de tijd vond om hem af te werken, maar omdat ik de olie nog niet opgeruimd had voor het leeshulpje, had ik geen excuus meer om ook dit kistje af te maken. Hier alvast een voorproefje nadat ik de tweede laag olie erop heb gezet. Klik op een van de foto’s om de vergrotingen te zien.

ZwaluwstaartverbindingZwaluwstaart kistje met open dekselSigned, sealed, delivered

Het blijft een wonderlijk moment, als je Deense olie op Amerikaanse walnoot smeert – pure magie. De vraag is overigens wie ziet mijn grootste fout?

Bladzijdehouders – het eindresultaat

Na drie lagen Deense olie en een laag houtwax zijn de bladzijdehouders eindelijk klaar. Het proces wat ik voor het afwerken hanteer is eenvoudig, alleen de wachttijden zijn best groot. Ik breng een laagje Deense olie aan op het werkstuk en laat dat een uur intrekken. Dan veeg ik de te veel aangebrachte olie af met een doekje en laat dat twee dagen intrekken. Vervolgens kan ik de volgende laag olie op dezelfde manier aanbrengen. Om het werkstuk nog wat extra te beschermen breng ik een laagje houtwax aan met staalwol. Dat laat ik een paar minuten intrekken en dan wrijf ik het werkstuk mooi op met een zachte doek.Bladzijdehouder na het waxenNu kan ik eindelijk het eindresultaat proberen.Bladzijdehouder in actie IHet mooie aan Deense olie, is dat de structuur van het hout zo mooi zichtbaar wordt. Bladzijdehouder in actie IINu maar hopen dat er nog vele mooie zonnige dagen komen dit jaar, zodat ik lekker met een boek in de tuin kan gaan zitten. Dankzij dit project blijven mijn boeken, tijdens het lezen, makkelijker open.

Het afval bewaar je voor je dierbaren – hulpstuk om je boek open te houden

Wachten tot de olie droogtAfgelopen weekend ben ik begonnen met het bouwen van mijn droomproject mijn “Butsudan”. Je moet wel geduld hebben, want ik denk niet dat ik voor 2de paasdag ver genoeg ben om daarvan wat foto’s te te tonen, maar geduld die komen binnenkort. Terwijl ik zaterdag bezig was met het schaven van het hout, kwam ik erachter dat ik vergeten was om een plaat triplex voor de achterkant te kopen. Mooi dom want het was al te laat om nog naar de winkel te gaan en ik had het nodig om verder te kunnen gaan. Nog dommer ik had nog een hele zondag die ik had willen besteden aan mijn Butsudan.

Om toch nog wat van het weekend te maken, haalde ik wat afval stukken Amerikaanse walnoot en een plank vurenhout door de schaafbank en lijmde ze aan elkaar, zodat de lijm de hele nacht kon drogen. Dan kon ik daar tenminste zondag nog wat mee doen.

Weekendproject_01Toen ik de volgende morgen in mijn schuur kwam, haalde ik de lijmklemmen eraf en zag het volgende resultaat. Continue reading

in de werkplaats: een zwevende tafel (deel 3)

Na 40 dagen vasten, vond ik dat ik op goede vrijdag wel een snipperdag had verdient. Kon ik ook mooi weer eens verder met de zwevende tafel. Het lijkt wel of er aan dit project geen einde komt. Daar ben ik zelf overigens oorzaak nummer één van, ik blijf het ontwerp aanpassen.

Voor dit project wilde ik alles met houtlijm verbinden – dus geen schroeven. Ik denk alleen dat het beter is, om de keeplatten met schroeven aan de zijkanten vast te maken. Als ik in een project schroeven gebruik die ik vanaf de buitenkant monteer, dan verberg ik ze altijd met een prop. Ik begon de klusdag met het boren van de proppen. Gelukkig heb ik daar een proppenboor voor.

DSC_0397_02DSC_0401_02

Continue reading

In de werkplaats: Een zwevende tafel (deel 2)

Het klusdeel van het weekend begon met het uitmeten van de juiste hoogte tussen de cleats. In het Engels noemen ze deze manier van ophangen een French Cleat, en bij gebrek aan de Nederlandse naam, noem ik ze maar gewoon cleats. Toen ik de hoogte tussen de cleats had, wist ik hoe hoog ik de zijkanten van de tafel kon maken.

DSC_0373DSC_0376 Continue reading

In de werkplaats: Een zwevende tafel (deel 1)

Afgelopen weekend ben ik begonnen met het maken van, wat ik noem, een zwevende tafel. Om het idee beter uit te kunnen leggen, heb ik een foto gemaakt van de reden waarom ik een zwevende tafel wil maken.

DSC_0371
Mijn kolomboor is een flinke sta in de weg op mijn werkbank. Hij weegt rond de 30 kilo en mede daardoor ben ik het beu dat ik hem regelmatig aan de kant moet schuiven. Begrijp me niet verkeerd, ik ben zeer blij met de diensten die de kolomboor kan leveren. Alleen ben ik dat ook met de diensten van mijn werkbank.

Continue reading