Nadat deze strijd in 1947 was gestreden en India onafhankelijk werd van Engeland, zette Ghandi zich verder in voor de verzoening tussen de Hindoes en de Moslims in India. Dit heeft hij moeten bekopen met zijn dood op 30 januari 1948 te New Delhi. Zijn geweldloosheid als wapen tegen onderdrukking was een inspiratie voor de strijd die Martin Luther King later zou voeren. En het was op voorspraak van de heer King dat we vol trots mogen verkondigen dat de heer Mohandas Karamchand Ghandi de nieuwe  inwoner is van het land der neo-positivisten.

Wij roemen de heer Ghandi om zijn uitspraken waarvan we er hieronder een aantal hebben verzameld.

• De wereld biedt genoeg voor ieders behoefte, maar niet voor ieders hebzucht.
• Als we alles oog om oog vergelden, dan is de hele wereld straks blind.
• Geluk hangt af van wat men kan geven, niet van wat men kan krijgen.
• Het bekennen van fouten is als een bezem die het vuil wegveegt en het oppervlakte schoner achterlaat. Ik voel me sterker door het te bekennen.
• Angst heeft zijn nut,  een lafaard zijn heeft dat niet.
• Je kan geen hand schudden met een gebalde vuist.

Tijdens zijn strijd tegen de Britse overheersers drong het tot de Britten langzaam door dat Mahatma Ghandi iemand was om rekening me te houden. En toen de Britten voor het eerst met Ghandi in gesprek waren vond onder andere de volgende dialoog plaats.

- Kinnoch: “Met alle respect, meneer Gandhi, zonder Brits bestuur wordt dit land tot chaos gereduceerd.”
- Gandhi: “Meneer Kinnoch, ik vraag u te accepteren dat er geen volk op aarde is dat niet zijn eigen slechte regering prefereert boven een goede regering van een buitenlandse macht”

Vol trots mag ik bekend maken dat de eerste bewoner van het land der neo-posivisten de heer Martin Luther King jr is geworden. De meeste van ons kennen hem door zijn legendarische speech die hij op 28 augustus 1963 in Washington hield.

I have a dream (00:11:27)

I have a dream that one day this nation will rise up and live out the true meaning of its creed: “We hold these truths to be self-evident: that all men are created equal.” I have a dream that one day on the red hills of Georgia the sons of former slaves and the sons of former slave owners will be able to sit down together at a table of brotherhood. I have a dream that one day even the state of Mississippi, a desert state, sweltering with the heat of injustice and oppression, will be transformed into an oasis of freedom and justice. I have a dream that my four children will one day live in a nation where they will not be judged by the color of their skin but by the content of their character. I have a dream today

Ik ben blij dat ik iemand mag vertegenwoordigen die zoveel heeft betekend voor de burgerrechten in de Verenigde Staten. Iemand die altijd op een vreedzame manier heeft gestreden voor zijn idealen. Iemand die de moed en het lef had om zijn mening in het openbaar tentoon te stellen, ondanks al het gevaar. Die moed die hij op 4 april 1968 heeft moeten bekopen met de dood. Het is mede dankzij de heer King dat morgen een Afro-Amerikaan het ambt van president van de Verenigde Staten mag bekleden. En de heer King is ook trots dat men na 40 jaar nog steeds Marthur Luther Kingdag viert in de USA. Deze dag is elke derde maandag van januari en het is dan ook niet voor niks dat de heer King juist vandaag verkozen is tot de aller eerste inwoner van het land der neo-positivisten.

De heer King deelt u allen mee dat hij, nu de heer Obama president wordt, de Verenigde Staten kan eindelijk kan verruilen voor een nieuw thuis. Wij verwelkom Martin Luther King jr als bewoner van het land der neo-positivisten.

Vandaag een stukje positieve kunst, of eigenlijk hoe John Lennon verliefd werd op Yoko Ono. Op de foto zie je een ladder onder een schilderij dat aan een plafond hangt. Op dat schilderij heeft Yoko Ono een tekst geschilderd, die tekst kan je alleen lezen door op de ladder te klimmen en dan vervolgens door het vergrootglas te kijken dat aan het schilderij hangt. Er staat maar één woord en dat is “Yes“. Toen John Lennon dit kunstwerk op 9 november 1965 in de Indica Gallary te Londen zag, was hij zo onder de indruk van de positiviteit van de kunst van Yoko Ono, dat hij op slag verliefd op haar werd.