puzzelstukjes

PuzzelstukkenEr zijn momenten in je leven waarop er een hele boel verschillende dingen tegelijk gebeuren, waarvan je niet weet waarom ze gebeuren. Maar je beseft dat ze gebeuren en dat het blijkbaar om een reden gebeurt. Soms heeft het iets te maken met de mensen om je heen. Soms gebeurt iets, omdat het je de kans geeft om een andere richting in te slaan. Maar meestal staan we te lang stil bij de waarom-vraag en laten we hierdoor mooie kansen om nieuwe ervaringen op te doen aan ons voorbij gaan.

Dat is althans een realisatie die ik de laatste tijd steeds vaker krijg. Tegenwoordig probeer ik steeds vaker het grote plaatje voor me te zien. Zodat ik al die toevalligheden, die als puzzelstukjes voorbij komen, in elkaar kan passen zodat de big-picture helder wordt. Waar ik me vroeger focuste op het waarom die toevalligheden voorbij komen probeer ik me er nu van bewust te worden dat ze voorbij komen en geef ze allen een plekje totdat het doel van die toevalligheden zich aan mij openbaart. Waar ik me vroeger tientallen redenen kon bedenken waarom ik iets niet zou doen, geef ik me er tegenwoordig aan over om te kijken waar het me heen brengt.

Om je een beetje een idee te geven wat ik met dit bedoel een paar puzzels van de afgelopen week. Sinds een jaar of twee, geeft een man op maandagavond – mijn vaste sportavond -onderricht in Lu Jong, in een van de zalen van de sportschool waar ik sport. Lu Jong is een Tibetaanse Yoga vorm, die veel weg heeft van  Tai Chi en van Yoga. Daar ik Yoga nooit heb geprobeerd, omdat ik me er een bepaald beeld van heb gevormd. En ik daarnaast al jaren aan Tai Chi doe, was er iets wat me twee jaar lang er van weerhouden heeft om het te proberen. Ik ben namelijk best trouw aan de traditionele Tai Chi en ik denk dat ik een angst heb dat mijn ideaal beeld van Tai Chi wel eens aan het wankelen gebracht kan worden. En dat terwijl Tai Chi mij door mijn burnout heeft gebracht en me nog veel meer moois heeft gegeven.

Vorige week zei er iets in mij dat ik Lu Jong toch eens een kans moest geven. Vraag me niet waarom dat tot me kwam, het kwam gewoon. En dat op een heel andere moment dan mijn standaard sportavond. Ik denk dat ik het op een bepaalde manier geaccepteerd heb dat ik Lu Jong een kans moet geven. Want toen ik maandagavond – na het sporten – uit de kleedkamer kwam. Stond de leraar Lu Jong op zijn leerlingen te wachten. We raakten in gesprek en ik vroeg hem naar de mogelijkheden voor een proefles. Het toeval wil, dat er maandagavond aanstaande een nieuwe serie begint en als ik wil dan mag ik het eens komen proberen. Deze keten van toevalligheden grijp ik met beide handen aan. Het bevestigt hoogstens dat Lu Jong niets voor mij is, maar aan de andere kant iom ik zo misschien weer nieuwe interessante mensen tegen.

Tijdens het mooie weer van het afgelopen weekend heb ik niets anders gedaan dan lekker ontspannen in de tuin gezeten met een boek. Nu had ik al tijdens niets meer gelezen en pakte ik quasi blind een boek uit de boekenkast. Het was “Open je hart” van de Dalai Lama. Dit boek heb ik 15 jaar geleden in mijn studenten tijd gekocht, maar ik denk dat ik er toen niet klaar voor was. Want verder dan bladzijde 10 ben ik destijds niet gekomen. Dit weekend greep het me bijzonder aan ik las het bijna in een ruk uit.

Nadat de zon onder was gegaan, zat ik binnen achter mijn tablet en zonder na te denken typte ik Dalai Lama in in de zoekbalk van mijn browser. Het toeval wil, dat de Dalai Lama dit jaar naar Nederland komt. En wel heel snel ook. De Dalai Lama geeft op zondag 11 mei een lezing voor publiek. Voor mij was dit de bevestiging dat ik daar heen moet. Vraag me niet waarom, maar toen hij de vorige keer in Nederland was had ik voldoende redenen bedacht om er niet heen te gaan. Het was door de week en ik wilde eigenlijk geen vrij nemen, omdat ik bang was voor de reacties als ik vertelde waarom ik vrij zou willen nemen. Ik kon ook niemand vinden die met me mee wilde gaan. Want ja, waarom moet je perse met andere mensen naar de lezing van de Dalai Lama? Het is toch niet zo dat je daar gezellig met zijn allen popcorn zit te eten en zijn lezing recenseert zoals je dat bij een film zou dan?

Dit keer dacht ik niet na waarom ik niet naar de lezing van de Dalai Lama zou gaan. In plaats daarvan keek ik of ik nog een kaartje kon boeken en daardoor ben ik een van de aanwezige bij het onderricht en de lezing van de Dalai Lama. Ik heb geen idee wat het me gaat brengen, maar ik weet wel dat ik straks de laatste nog levende voorvechter van de wereldvrede ga ontmoeten – zei het dan van grote afstand. En ik weet ook dat ik – in tegenstelling tot zijn vorige bezoek – geen spijt zal hebben van het feit dat ik niet gegaan ben.

 

5 thoughts on “puzzelstukjes

  1. Zo ontwikkelt de mens zich. Interesse en dan verdieping en zo. Wel leuk om te lezen hoe je dat ervaart, met stukjes en zo. Ik zie het meer als een warboel, het leven,

  2. Actie (ondernemen) is reactie (ontvangen). Goed dat je een kaartje hebt geboekt, ik denk dat het een bijzondere ontmoeting wordt.

  3. @Christel dank. Ik probeer steeds meer dat soort toevalligheden te ontdekken.

    @ReneSmurf het leven kan bij tijd en wijle ook heel verwarrend zijn, maar ik ben er van overtuigd dat ook dat ergens toe leidt.

    @desire ik denk dat ook, dit is echte een nu of nooit kans die ik met beide handen aangrijp

    @Novelle ik zal jullie er zeker van op de hoogte houden. Dat Lu Jong moet ik nog iets meer ervaren om een oordeel over te kunnen geven.

Ik vind het leuk, als mensen een berichtje achterlaten.