In de werkplaats: Een zwevende tafel (deel 2)

Het klusdeel van het weekend begon met het uitmeten van de juiste hoogte tussen de cleats. In het Engels noemen ze deze manier van ophangen een French Cleat, en bij gebrek aan de Nederlandse naam, noem ik ze maar gewoon cleats. Toen ik de hoogte tussen de cleats had, wist ik hoe hoog ik de zijkanten van de tafel kon maken.

DSC_0373DSC_0376DSC_0378

Vorige week heb ik besloten om nep poten onder de tafel te maken. Ik denk dat, dat een speels effect aan het ontwerp geeft. Hoe dit gaat uitpakken, weet ik helaas pas als het project klaar is. Maar goed, die poten moeten wel netjes in de constructie opgenomen worden. Daarvoor moet ik in poten groeven frezen met de bovenfrees.

DSC_0379DSC_0382DSC_0383

Nadat de poten klaar waren, kon ik beginnen met het maken van de groeven in de onderkant van het tafelblad. Hier passen straks de zijkanten van de tafel mooi in.

DSC_0385DSC_0386DSC_0387

Ik heb de groeven in de poten bewust niet zo groot gemaakt als de hoogte van de zijkanten, dit geeft niet zulke hele mooie verbindingen. Door de groef kleiner te maken dan de hoogte van de zijkant, en een hoekje uit de zijkant, krijg je een veel mooiere houtverbinding.

DSC_0389DSC_0391

En na een middag hard werken – hierdoor kon ik de kou nog een beetje trotseren – kon ik de eerste proefpassing doen. Een proefpassing is een tijdelijke assemblage, om te kijken of alles een beetje past. Het lijmen komt pas later – voor dit project zelfs, heel veel later.

DSC_0392DSC_0394

Op de laatste foto zie je nog wat kieren tussen de “tafelpoot” en het tafelblad, niets om je zorgen over te maken. Die trek ik tijdens het lijmen mooi dicht met een lijmklem. Ik ben overigens nog in dubio of ik de “tafelpoten” gelijk maak met de hoogte van de zijkanten, of dat ik ze voor het speels effect een stukje langer laat. Advies hierover is welkom.

Op zondagmorgen vond ik nog een paar verloren uurtjes, om de sponningen in zijkanten te frezen. In deze sponningen komt later de bodem te zitten. Ik denk dat de constructie de bodem nodig heeft om sterk genoeg te zijn voor het gewicht van mijn kolomboor.

DSC_0395_01DSC_0396_01To be continued

6 thoughts on “In de werkplaats: Een zwevende tafel (deel 2)

  1. Ziet er al mooi uit. Overigens had ik toch het filmpje nodig om te begrijpen wat een French Cleat is. Nu ik dat weet weet ik dat mijn keukenkastjes ook zo hangen.

  2. Ben echt benieuwd hoe de tafel eruit gaat zien, echt stukje vakwerk.
    OT nee hoor was geen speciale datum gewoon en vrije datum in maart hebben ze gekozen.

  3. @Christel na lang zoeken ben ik de Nederlandse naam ervoor tegengekomen. In het Nederlands noemen we het een keeplat 😀

  4. nou nou, je bent daar goed handig in! En gedetailleerd ook, volgens mij ben je al klussend in je hoofd al met je log bezig!

  5. Als ik dit alles zo eens bekijk, geloof ik wel dat je een Pietje Precies bent :)
    Mijn lief (ex-timmerman, klusser en doe-het-zelver) zou in zijn werkplaats ’gewoon’ twee zware beugels (die ieder 50 kg kunnen dragen) aan de muur monteren met daarop een lat waarop bijv. de kolomboor zou kunnen staan.
    Voor wat betreft wel of geen poten: ik zou ze – uit ordelijk oogpunt – gelijk maken met de hoogte van de zijkanten. Suc6 met de laatste p… euh loodjes 😉

  6. @Rene Mijn droom is om (instructie)video’s te maken. Het gaat alleen nog wel even duren voor ik daar de juiste apparatuur voor heb. Daarnaast leek het me leuk om jullie te laten zien hoe ik mijn meubels maak 😀

    @Desire Ik laat de poten nog even voor wat ze zijn, die kan ik later er nog altijd afhalen. Als ik haast zou hebben zou ik hetzelfde doen als jouw partner, dat zou me enorm veel tijd hebben gescheeld. Ik grijp alleen altijd alles aan om mijn houtbewerkingstechnieken te oefenen. Vandaar dat ik meestal ook niet voor de snelste en makkelijkste oplossingen ga.

Ik vind het leuk, als mensen een berichtje achterlaten.