Terugblikken deel xx

Sunset Ik kan me geen meer toepasselijke foto bedenken, dan de foto hiernaast. Deze nam ik tijdens een carpool rit met een collega, op een terugreis van Amsterdam naar huis. Rond de tijd dat ik stopte met bloggen, had ik een opdracht bij een klant in Amsterdam. De opdracht was geweldig, net als de mensen. Wat me uiteindelijk wel op is gaan breken is de reisafstand. Een enkele reis duurde minimaal een uur en een kwartier, maar meestal duurde het wel een half uur langer. Je kunt zo’n reisafstand best lang volhouden, maar er komt een moment dat het steeds meer moeite kost om dit op te kunnen brengen. En hoe leuk de opdracht ook is, en hoe leuk de mensen ook zijn, drie tot vier uur reizen naast een werkdag van 8 uur is gewoon te veel.

Het begon met het minder frequent bezoeken van de sportschool – wat uiteindelijk helemaal niet meer sporten werd – omdat ik er geen puf meer voor had. Mijn sociale leven kwam door de week op den duur tot stilstand. En ik merkte ook dat ik in de weekenden niet altijd behoefte had aan sociale bezigheden. Toen de opdracht ten einde kwam had ik er een dubbel gevoel over. Aan de ene kant jammer, want ik zou de mensen niet meer zien. Maar aan de andere kant ook lekker, want ik zou meer tijd overhouden. Gelukkig kreeg ik een opdracht op ongeveer 25 minuten reistijd – gegarandeerd geen files – en daar zit ik nu al weer ruim een jaar.

Om eerlijk te zijn kan ik met niet echt specifieke dingen herinneren – buiten werk om – die ik tussen eind 2010 en eind 2011 heb gedaan. Ongetwijfeld zitten er dingen tussen die ik met liefde met jullie had willen delen, maar mijn geheugen laat me in de steek. Eind 2011 ben ik begonnen met een nieuwe passie, namelijk houtbewerken. In mijn vrije tijd las ik elk houtbewerkingsboek waar ik mijn vingers op kon leggen en bekeek ik elke houtbewerkingsfilm die ik op YouTube kon vinden. Inmiddels begin ik er steeds bedrevener in te raken en binnenkort komt mijn eerste zelf gemaakt meubelstuk mijn woonkamer opsieren.

Verder lijkt het wel of de drie jaar dat ik hier radiostilte had, zijn omgevlogen. Ik heb nog wel een update over de pizzeria (zie Mijn carrière als pizzakoerier). Helaas is deze failliet, ondanks dat ik hem regelmatig heb gesponsord.

3 thoughts on “Terugblikken deel xx

  1. Theo, Wat goed dat je er weer bent!
    Na drie jaar onbevredigde nieuwsgierigheid kan ik nu “Mijn carrière als pizzakoerier” lezen, je laatste posts en hopelijk nog veel meer.
    Wat mij opvalt en wat ik in jouw verhaal bevestigd denk te zien (correct me if I´m wrong) is dat als de drukte ‘te groot’ wordt de leuke dingen als eerste afvallen. Leuke nieuwe hobby, lijkt me lang niet gemakkelijk dat houtbewerken.

  2. @Leidse Glibber dank, het voelt wel goed om weer terug te zijn.

    @Christel Ik denk dat je gelijk heb, al vind ik het sporten niet altijd even leuk. Ik moet me er soms echt naar toe slepen 😉

Ik vind het leuk, als mensen een berichtje achterlaten.