Comments on: De witte rastaman

By: Theo

Theo — Wed, 11 Nov 2009 16:32:17 +0000

@Qliekje: Lol dat zou kunnen. En helaas moeten we soms al krabben, maar wie weet krijgen we een zachte winter

By: Qliekje

Qliekje — Wed, 11 Nov 2009 14:09:14 +0000

WOW moest er al gekrabt worden????
Misschien dat deze meneer gewoon nog in de ontkenningsfase zat: Nee tis geen winter, nee tis geen winter? Krabben, nu al. Da’s erg :S

By: Theo

Theo — Thu, 05 Nov 2009 16:22:45 +0000

@Anne: Ik snap dat inderdaad ook niet.

By: Anne

Anne — Wed, 04 Nov 2009 20:53:18 +0000

Bij mijn vorige baan was er ook een jongen, het was een hippie met hele lange dreads en altijd fleurige kleding aan. En hij liep altijd op teenslippers… In februari sneeuwde het en toen banjerde hij rustig op zijn teenslippers door de sneeuw. Ik begrijp niet hoe hij dat volhoudt.

By: Theo

Theo — Sun, 25 Oct 2009 12:55:04 +0000

@Pino: Lol, je hebt mensen die het echt noooit koud hebben, ben ik stiekem wel wat jaloers op.

By: Pino

Pino — Fri, 23 Oct 2009 11:10:47 +0000

Vroeger op school was er een jongen die het hele jaar door in een t-shirt rondliep.. ik vond dat zooooo stoer! Was ook hopeloos verliefd op hem haha!

By: Theo

Theo — Sun, 18 Oct 2009 13:35:07 +0000

@ReneSmurf: Dat is eigenlijk nog veel leuker van die afwisselende patronen Sommige mensen lopen zelfs hartje winter nog met korte mouwen, ik moet er eigenlijk niet aan denken.

@Leidse Glibber: Die rituelen zijn echt geweldig. Kleine kans dat ik een jaar openbaar vervoer kan winnen?

By: Leidse Glibber

Leidse Glibber — Fri, 16 Oct 2009 20:43:58 +0000

Brrrrrr t shirt korte mouw moet er even niet aan denken.
Maar wel leuk he die elke dag rituelen.

Off topic, ben bang dat je toch eigen vervoer moet zoeken hahahahah

By: ReneSmurf

ReneSmurf — Fri, 16 Oct 2009 18:08:19 +0000

Een timmerman bij ons loopt ook altijd met blote armen, soms doet die een boddywarmer aan.
jaja, en nu heeft die griep.

Het leuke van mijn werk is dat ik altijd ergens anders naar toe moet.
Momenteel fiets ik, en kom inderdaad steeds dezelfde mensen tegen, tot het werk gedaan is, en ik weer een andere route krijg.