To twitter or not to twitter

Het was eind december 2008, dat ik Twitter een  kans gaf en tot op heden ben ik er nog bijna dagelijks op te vinden. Maar ik twijfel er de laatste tijd aan of ik het nog wel blijf doen. Begrijp me niet verkeerd ik vind het nog steeds leuk om te twitteren met vrienden, medebloggers en collega’s, maar daar houdt het zo’n beetje op. De reden waarom ik steeds meer begin te twijfelen is een beweging die zich in manifesteert in mensen als ene Rob Koster.

De beste man is een vakbondsman, niet dat ik daar wat tegen heb, want vakbonden doen goed werk. Nee het is zijn behoefte om zoveel mogelijk volgers te krijgen. Echt twitteren doet hij niet,  het zijn voornamelijk retweets – het is eigenlijk een soort linkdumper, maar dan op twitter. Aan het aantal tweets te zien vermoed ik dat hij twitter nog maar kort heeft ontdekt en dat hij het ziet als HET middel om zieltjes te werven voor zijn vakbondsidealen, kijk en daar ga je dan bij mij een grens over.

Nu heb ik al een tijdje een slotje op mijn tweets. Voor de niet twitteraars onder ons, dit betekent dat niemand mijn tweets kan lezen zonder dat ik de persoon in kwestie toestemming geef. Maar Rob dacht blijkbaar dat ik dat slotje heb om aandacht te trekken. Nadat ik hem geweigerd heb als mijn volger, vroeg hij nogmaals om toestemming en die weigerde ik weer. Vervolgens klopt er een ander FNV twitter account aan mijn deur. Die weigerde ik niet alleen, maar die blokkeerde ik ook per direct. En wat denkt u, nog geen uur later klopt Rob Koster weer aan mijn twitter-deur, u raadt het al dat werd geen weigering maar ook een blok.

En van dit soort mensen zijn er op twitter de laatste tijd zoveel. Zo heeft ook de pornoindustrie twitter ontdekt en die klopt ook om de haverklap aan op de deuren van, soms zeer jonge, twitteraars. Mensen als Rob Koster en al die andere die twitter niet gebruiken als een sociaal medium,  zijn voor mij een reden om me eens goed af te vragen of ik nog wel onderdeel uit wil blijven maken van de twitter-wereld.

Dus mijnheer Koster, mocht u bij toeval op mijn blog terecht komen, dan wil ik u meegeven dat uw agressieve manier van leden werven op twitter voor sommige twitteraars een reden kan zijn om er mee te stoppen. Er zijn nu eenmaal twitteraars die twitter gebruiken als een platform om te communiceren met andere mensen. Deze groep twitteraars zit niet te wachten op bedrijven of vakbonden die reclame willen maken. Daarnaast vind ik dat u het vakbondsgeld, in tijden van economische tegenspoed, wel beter zou kunnen besteden.

9 thoughts on “To twitter or not to twitter

  1. Nee, dat soort aggresief gedrag gaat er bij mij ook niet in.
    Vooralsnog zit ik nog in mijn twittertestfase, en wie wil mag me volgen, en ik volg wat ik leuk vind, en die niet leuk zijn, och, even aanzien.

    Nu heb ik vakantie, en dan twitter ik minder.

  2. Ach ja, net als in de echte wereld, toch? Kun je niet een emailfilter toevoegen om voortaan van Rob’s mailtjes gevrijwaard te blijven? Je hebt me wel nieuwsgierig gemaakt naar zijn tweets, even kijken…

  3. @Plomp en Log: Dat is wel iets waar je wat aan zou hebben, vind ik dan.

    @Renesmurf: Ik zat eigenlijk al snel in de slotje fase, vooral toen ik zag dat google alles overneemt wat je tweet.

    @Danny: Ik geloof niet dat jij onder de indruk bent van zijn tweets :)

    @Aukje: Laten ze die nou net hebben staan :)

  4. Nu ik dit zo lees … je hebt gelijk. Ik Twitter de laatste maand alleen nog maar om te roepen dat ik een nieuw blogje heb gemaakt. Slaat dat eigenlijk nog ergens op?
    Ik ga NU mijn account weggooien!

Ik vind het leuk, als mensen een berichtje achterlaten.