Aller eerst vind ik uw reactie erg denigrerend overkomen, om over uw volgende reactie nog maar te zwijgen. Ik twijfelde even of ik uw reactie zou plaatsen, maar een ieder heeft recht op zijn eigen mening.
Mijn advocaat kreeg een glimlach om zijn mond bij de gedachte aan de hoogte van de schadevergoeding die hij zou kunnen eisen. Teksten van artikelen die, via welk medium dan ook, gepubliceerd worden vallen in Nederland onder de auteurswet. Daarin staat ook dat je nooit zonder toestemming van de oorspronkelijke auteur iets mag citeren, en dat je ook nog een bronvermelding moet plaatsen. Het plaatsen van, uit hun verband gerukte, citaten samengevoegd tot een artikel waarin de auteur belachelijk gemaakt wordt, kan gezien worden als smaad. Nu is het niet aan mij om deze zaak aanhangig te maken, want ik ben immers niet een van de gedupeerde.
Als de wijze waarop u hier reageert een weergave is van de gemiddelde bright lezer, dan begrijp ik een beetje waarom onze Robert het artikel heeft geschreven.

Al uitgelachen door je advocaat? Denk je nu echt dat iemand niet een stukje tekst van iemand anders mag citeren? Ooit een krant gelezen? Denk je dat elk woord uit de mond van, pak ‘m beet, Obama onder het auteursrecht valt?
En ja, iemand mag oordelen over iemand die hij/zij nooit ontmoet heeft. De helft van de wereld doet dat over Paris Hilton. Die persoon mag dat dan ook vervelend vinden. Heet persvrijheid enzo.