Kijkt een man door een vissenkom

Op deze toch al zonovergoten dag, deed de zon extra haar best om mijn tranen te drogen. Niet dat het haar lukte, want terwijl ik met mijn hoofd wat voorovergebogen de laatste bladzijden van een boek uitlas, vulde de tranen de onderkant van mijn zonnebril – er waren zelfs momenten dat het leek alsof ik door een vissenkom het boek aan het lezen was.
U begrijpt het al, het was een heftig boek. En terwijl ik normaal niet een huilende filmkijker ben, was er iets met dit boek. Natuurlijk kon ik op voorhand al weten hoe het boek zou aflopen, maar dan nog. Als Giphart het boek ‘komt een vrouw bij de dokter’ geschreven had, dan had ik hem waarschijnlijk al na 10 bladzijden weggelegd. Maar Kluun benadert bij tijd en wijlen de enige schrijver die we ooit in Nederland hebben gehad (als je het mij tenminste vraagt). Wie Kluun leest, waant zich op sommige momenten in een echte Jan Wolkers.
Neemt overigens niet weg, dat als Kluun in het echt maar 10% is zoals Stijn – de mannelijke hoofdpersoon – ik hem een enorme lul vind. Maar schrijven dat kan de beste man. Het zijn vooral die brieven die Carmen aan haar dochter Luna schrijft. De brieven schrijft ze, zodat Luna later weet hoe haar moeder was. En ondanks dat je Stijn niet uit kan staan, omdat hij continue vreemd gaat – bijvoorbeeld zijn bezoek aan een hoer op de dag waarop Carmen haar borst is afgezet – krijg je toch bewondering voor hoe Stijn tot op het laatst voor Carmen blijft zorgen. Die liefde die hij voor Carmen blijft houden, maakt het boek tot de beste roman die de afgelopen jaren door een Nederlander is gepubliceerd.
Om terug te komen op een gesprek die ik me iemand over dit boek had. Ja ik vind dat het boek zeker op een boekenlijst gezet mag worden, al is het voor een middelbare scholier natuurlijk wel heftig om te lezen.

13 thoughts on “Kijkt een man door een vissenkom

  1. Mooie titel bij deze log :).
    Ik las het boek alweer een paar jaar geleden en toen kwam het heel dichtbij. Letterlijk en figuurlijk. Ik moest er ook zo om huilen.

  2. @Polle: Ik kan er ook geen andere titel bij bedenken :) Hij beschrijft dat ook zo heel mooi, al heb ik het van dichtbij niet meegemaakt, ik kan me voorstellen dat het zo gaat dan. Het was bij mij gewoon genant, daar zat ik dan in mijn achtertuin afwisselend te lezen en mijn neus te snuiten.

  3. ik heb het boek in de boekenkast staan en het heeft wat beurse plekken van de twee keren dat ik het boek in kwaadheid op de grond smeet.

    Het is een naar boek, maar intrigerend. en dat maakt het paradoxaal en vervelend. omdat ik niet weet wat ik van het boek moet denken. Stijn is een enorme lul. zijn vrouw een mooi mens. maar dat het een raak boek is dat is zeker.

    (lees nu Het Diner. andere koek, maar sjeetje, ik raad je aan die te gaan lezen.)

  4. nou, geen Wolkers… da’s dan ook meteen weer een superlatief dat het heiligschennis wordt, zo’n statement; maar Kluun is wel kicken ja! (al is het maar vanwege zijn verstand van muziek, door Bruce te adoreren… zaterdag is het zover!)

    wel leuk dat ik naar aanleiding van je titel, de inhoud al kon raden :)

  5. Ik twitterde het al, moest er om huilen en lachen tegelijk. Maar dat maakte het zooooo moooooi.

  6. Die laatste bladzijdes hakten er bij mij ook behoorlijk in. Tot het laatste hoofdstuk ofzo dacht ik nog ‘het gaat best goed, ik hoef helemaal niet te huilen’, maar dat was dus te vroeg gedacht! Mooi boek en ondanks dat Stijn een eikel is en ik hem niet begreep, vond ik de liefde wel mooi en oprecht. Heb de weduwnaar ook gelezen trouwens (ik zag de tweets). Minder indrukwekkend, maar wel interessant om te lezen hoe hij de draad oppakt na haar dood.

  7. Ik geloof dat heel nederland dat boek al gelezen heeft… Ik nog niet, maar ze schijnen er nu een film van te gaan maken, misschien moet ik die maar eens gaan bekijken.. 😉

  8. @karin r.: Ik kan met heel goed voorstellen dat je hem op de grond smeet. Ik heb net even op Het Diner gegoogled en het lijkt me een zeer interessant boek. Niet een boek waarvan je zou denken, goh dat is geschreven door iemand die ook Jiskefet heeft geschreven. Ik zet hem in elk geval op mijn verlanglijst.

    @soolmaan: Heiligschennis is een groot woord in deze, maar er waren wel momenten dat ik moest denken aan bijvoorbeeld de Walvogel van Wolkers.
    Lucky you. Ik hoop dat ze the Boss op tv uitzenden. Al bedenk ik me net dat ik niet eens een videorecorder meer heb :(. Ik hoop dat hij Red headed woman gaat spelen :)

    @Kaat: Ik ben het helemaal met je eens. Tranen van ontroering en om de mooie momenten. Zoals Stijn bijvoorbeeld Carmen voor de laatste keer in bad doet.

    @Renesmurf: Kluun en de Joep van Deutecolumn zijn de enige twee lichtpunjes bij Giel. Want om eerlijk te zijn heeft Giel bij mij afgedaan en hoop ik dat Gerard Ekdom weer een uur extra arbeidsvitaminen krijgt.

    @She: Het rare is dat je op voorhand weet dat Carmen doodgaat, maar je krijg net als Carmen hoop dat het toch anders loopt. De Weduwnaar ga ik zeker nog wel lezen, want ik wil weten hoe het met Luna en Stijn verder gaat.

    @Mantis: Ik denk dat het een hele mooie film gaat worden, maar ik denk niet dat je de emoties niet zo beleefd als wanneer je het boek leest. Verder heb je het boek ook zo uit. Het leest gewoon heel prettig

  9. @Theo: je bespeurt anders wel af en toe van die cynische humor in het boek. er staat ‘roman’ voorop de felblauwe kaft maar het lijkt verdacht veel op een thriller. spannend tot op het eind. en je moet soms ineens gniffelen. ja gniffelen.

  10. Ik heb het boek niet gelezen en dat wil ik ook niet. Vind die Kluun zo’n vervelende man, heb ooit in een boekenwinkel de laatste bladzijden gelezen maar ik vind het gewoon zo’n ontzettend vervelende man dat ik de behoefte totaal niet heb om dat boek te lezen.

  11. Ik was net moeder toen ik dat boek las en het belichaamde een van mijn grootste angsten: een jong kind moeten achterlaten. Ik heb tranen vergoten om dat boek en ook van woede om die walgelijke Stijn.

  12. @karin r.: Ik ga straks eerst eens naar de plaatselijke primera, hopelijk hebben ze hem daar.

    @Anne: Hoe vervelend Kluun ook is, dit is wel een heel mooi boek.

    @esther: Je zegt en denkt hetzelfde als wat ik had toen ik het las. Ben inmiddels wel nieuwsgierig geworden naar de weduwnaar.

Ik vind het leuk, als mensen een berichtje achterlaten.