Van die dingen waar een taboe op rust

Het was een heerlijke zaterdag, een aangename temperatuur, maar het weer was net niet mooi genoeg om in de zon te gaan zitten – de perfecte zaterdag om wat van die klusjes rondom het huis te doen. Zo was ik altijd in de veronderstelling dat mijn terras donker grijs was en ook de grindtegels bij de voordeur leken dezelfde kleur te hebben. Een tijd geleden liep ik door mijn favoriete bouwmarkt en zag daar een aanbieding die ik niet kon laten liggen – een hogedrukspuit met een speciale patioborstel voor een bedrag, waarvoor je normaal de hogedrukspuit alleen al niet kunt kopen. Nu is het vaak zo dat klussen en schoonmaken aanstekelijk werkt en voor ik er erg in had werd het een massale schoonmaakactie, waarbij mijn buren mij hielpen en ik hen. Liters water werden er over de verschillende terrassen gespoten en rond een uurtje of drie had een buurvrouw voor koffie en koeken gezorgd – tijd voor een korte pauze.

Terwijl we, onder het genot van het zwarte goud, aan het grappen en grollen waren, werd een buurmeisje thuis gebracht door een moeder van één van haar vriendinnetjes. Die moeder schoof ook nog even aan voor een bakkie en we gingen ongehinderd door met het trainen van de lachspieren. Op het moment dat het  vriendinnetje en haar moeder besloten om naar huis te gaan, riep één van mijn buren het vriendinnetje na: “Heb je staan plassen?” – wijzend naar een kleine, geel gekleurd plasje op een terrastegel. Het was uiteraard als een grap bedoeld, maar het meisje zelf kon er niet om lachen en wist niet hoe snel ze naar de auto van haar moeder moest lopen.

De moeder van het vriendinnetje kwam nog even terug en vertelde dat haar dochter zo af en toe wat problemen heeft met het ophouden van haar urine, vooral als ze veel moet lachen. Nadat de moeder met haar dochter vertrokken waren, wendde het onderwerp van het gesprek zich naar incontinentie problemen en bedplassen. Het schijnt dat er mensen zijn die tot op late leeftijd in bed plassen. En met late leeftijd bedoel ik tot in de twintig. De gedachte die in mij opkwam, was dat het me erg genant lijkt als je op die leeftijd, of als puber, nog in je bed plast.

Ik denk dat het een beperking is voor je sociale leven. Ik kan me zo bijvoorbeeld voorstellen dat je wat minder snel uit logeren gaat als je jong bent. Het lijkt me namelijk niet prettig dat je na zo’n logeerpartij in de klas komt en dat iedereen je uit maakt voor bedplasser. Of erger nog. Stel je brengt voor het eerst een nacht door bij een nieuwe vlam. En terwijl je daar ontspannen in bed ligt te slapen, word je de volgende morgen wakker in een poel van urine. Ik denk dat ik me de pleuris schrik als ik ‘s ochtends wakker wordt en het blijkt dat die mooie dame haar plasje niet op kan houden. Ik zou eerlijk gezegd niet weten hoe ik daar dan op zou reageren.

Het resultaat van de schoonmaakactie, is dat mijn terras weer keurig schoon is. De grindtegels zijn niet meer grijs of grauw ze zijn weer wit en het lijkt zelfs of mijn tuin een stukje groter geworden is. Ook de tegels bij de voordeur zijn weer schoon, net zoals de terrassen bij de buren. Maar ik blijf toch nog wel medelijden hebben met dat vriendinnetje, ik kan me voor een meisje van bijna 12 niks genanters voorstellen, dan dat een hoop mensen getuigen zijn geweest van je incontinentie probleem.

11 thoughts on “Van die dingen waar een taboe op rust

  1. “ik kan me voor een meisje van bijna 12 niks genanters voorstellen” — hou je het taboe daarmee niet juist in stand?

  2. @Albert: deels wel, daarom schreef ik er maar een blogje over. Overigens wees iemand me er op dat er voor een meisje van 12 wel genantere dingen te bedenken zijn. Maar ik ben nu eenmaal nooit een meisje van 12 geweest.

  3. Gênant is het zeker en kinderen zijn onverbiddelijk. Overigens is het voor jongens net zo erg. Ik had een klasgenootje die als achternaam Visser had, en je raadt ‘m al, op Visser rijmt broekiepisser…

  4. Bedplassen, en ander plasongemak, kan inderdaad erg vervelend zijn.
    Maar ja, zo heeft elk mens wel wat.
    Mocht het misgaan, dan is het niet anders.

    Alles kan wel weer schoon, net als je terras!

  5. Inderdaad heel genant voor zo’n meisje. En er is blijkbaar ook niet altijd wat aan te doen als ook mensen van in de twintig er soms nog last van hebben. Leg dat inderdaad maar eens uit als je uit logeren gaat.

  6. Een meisje dat bij mij op de middelbare school zat had het probleem ook, ze was al bij zoveel artsen en ziekenhuizen geweest en niemand wist het antwoord. Als ze bij der vriendje bleef slapen nam ze altijd een soort luier mee, en eigenlijk heb ik daar altijd respect voor gehad. Ze liet zich dus blijkbaar niet tegenhouden door zo’n probleem, ik weet niet of ik het in haar plaats had gedurfd.

  7. @Aukje: Kinderen kunnen heel gemeen zijn, vooral wat rijmen op namen betreft.

    @Renesmurf: Daar heb je dan ook weer gelijk in. Als iedereen er zo over zou denken, zou het denk ik ook geen taboe zijn.

    @She: Ik heb een onderzoekje op google gedaan, het schijnt dat je de lage bekkembodem spieren moet trainen – whatever that is. 6 weken lang 3 maal daags en de meeste klachten zouden verdwenen moeten zijn. Maar dan moet je je eerst over je schaamte heenzetten en durven om er mee naar je huisarts te gaan.

    @karin r.: Eigenlijk best raar toch? In deze tijd valt er over bijna alles wel te praten, behalve over incontinentie problemen.

  8. @Patricia Van Lubeck: Ik heb het boek aan mijn verlanglijst toegevoegd, ik moet eerst nog een flinke stapel ongelezen boeken wegwerken. Vanuit de blogosphere krijg ik zoveel nieuwe titels, dat ik niet meer weet wat ik als eerste wil lezen.

Ik vind het leuk, als mensen een berichtje achterlaten.