Bevestiging en ongeloof.

Toen ik vorige week mijn mailbox opende zag ik dat mijn naamgenoot mij een mailtje had gestuurd. Zou daar dan eindelijk die lang verwachte bevestiging komen? Voor de mensen die niet precies weten waar het overgaat. Ik heb een verhaal geschreven dat mee zou kunnen dingen om in een verhalen bundel geplaatst te worden, die op initiatief van mijn naamgenoot uitgegeven zal worden. De opdracht luidde: schrijf een verhaal in 1000 worden met als thema “De straat”. Er kwam wel iets uit de pen, maar ik zelf was er niet tevreden over en ik kan alleen mijn complimenten geven aan de jury die dezelfde kritiek op het verhaal hebben als ik zelf had. Voorzichtig vroeg iemand of ik teleurgesteld was, in tegendeel het verhaal was niet af en ik blijf het moeilijk vinden om verhalen te “moeten” schrijven. Bij mij komen verhalen wanneer ze zich aandringen en niet wanneer ik ze oproep. En om eerlijk te zijn ben ik nu meer geïnteresseerd in de verhalen die het wel gehaald hebben, dan wanneer de mijne gepubliceerd zou zijn. Ik weet niet hoe dat bij u is, maar ik lees zelden mijn eigen blogjes terug en zo’n briljante schrijver vind ik mezelf nu eigenlijk ook weer niet.

Waar ik wel wat verbolgen over ben is het het volgende. Al meer dan twee jaar lang draai ik met enige regelmaat, gemiddeld eens per twee dagen, één cd. Het gaat om de cd Tai Chi van Oliver Shanti and Friends. De muziek zelf is wonderschoon en het helpt mij om te ontspannen, zodat ik mijn Tai Chi oefeningen kan doen. Ik kan de combinatie van die cd en het gevoel van rust, dat ik door Tai Chi krijg, zo goed dromen dat ik de muziek niet tijdens mijn werk durf te draaien. Dat heb ik een paar keer geprobeerd en telkens raakte bijna in een diepe trance. Zo diep dat ik weet dat ik alles om me heen vergeet en dus ook mijn werk.

Toen ik vandaag, tussen alle hectiek van het werk door, de koppen op nu.nl scande, trok een bepaalde kop mijn aandacht. Geen idee waarom het precies mijn aandacht trok, maar misschien komt het doordat ik een verbondenheid voel met India. En als ik dan het woord Guru of Goeroe zie staan dan is mijn nieuwsgierigheid gewekt. De kop van het artikel luidde “Goeroe beschuldig van 314 keer kindermisbruik”. Tot mijn grote schrik las ik, dat de persoon die mij regelmatig helpt met het noodzakelijke ontspannen, mogelijk onschuldige kinderen heeft misbruikt. Nu weet ik dat het slechts zijn naam is, die op die cd’s prijkt, en dat de muziek eigenlijk door andere mensen geschreven is. Maar hoe kan ik me nu nog ontspannen op muziek waarvan, de wettelijke, componist mogelijk iemand is die onschuldige kinderen misbruikt?

6 thoughts on “Bevestiging en ongeloof.

  1. Oh nee, wat erg! En 314 keer, dat is bijna ook niet te ontkennen. Kan me voorstellen dat je daar moeite mee hebt, zou ik ook hebben, maar ik denk als je de cd vaak genoeg draait je het op een gegeven moment los van elkaar gaat zien. En denk je wel steeds aan Shanti, laat die gedachte er dan maar gewoon zijn. Verzet je niet. Volgens mij komt het dan helemaal goed.
    Over je verhaal: wellicht zelf een bundel uitgeven?

  2. Heee, was ik aan het schrijven, werd opeens de pagina vernieuwd.
    Wat ik zeggen wou; tis een mooi literair thema: kan iemand die iets moois creëert ook lelijke dingen doen?

  3. @Aukje: Morgen eens kijken of die gedachte weggaan. En anders mijzelf eens afvragen waarom het mij stoort. De persoon en de muziek zijn 2 verschillende dingen. Als ik ooit een bundel uitgeef, bewaar ik minimaal de ruimte voor 1 verhaal van jou.

    @Menno: Zou die ook 314 keer beschuldig zijn? overigens heb ik met Michael zijn muziek niet zo heel veel :)

    @Jowi: Ik zal eens kijken waar dat vernieuwen vandaan komt, vreemd! Creaties zijn net zo mooi als je ze zelf ziet?

Ik vind het leuk, als mensen een berichtje achterlaten.