Een leeg gevoel

Ik kan het gevoel dat ik nu heb niet zo heel goed omschrijven. Een beetje leeg, maar toch ook niet helemaal. Niet dat ik depressief ben, nee verre van dat, maar ik ben gewoon heel erg toe aan de lente. Op de een of andere manier voelt het alsof ik een boek dicht heb geslagen. Zo’n boek dat je in een ruk uitgelezen hebt, en die in plaats van vragen beantwoord alleen maar vragen oproept.

Het is voor u waarschijnlijk al net zo verwarrend als voor mij. Want ik ben me er niet bewust van dat ik een boek heb gelezen. En natuurlijk gaat dat gevoel wel weer over. Alleen op dit moment vreet het energie. Zoveel zelfs dat ik me niet op ga geven voor die verhalenbundel. Ik kom simpelweg niet verder dan de volgende zin (excuses voor het taalgebruik, het is een werkversie):

Het geluid van.. Wat een kutopdracht.

En over deze zin deed ik twee uur. Hopelijk begrijpt u dat dit niet echt literatuur te noemen valt. Aller sinds ben ik dus niet echt in de juiste mood om een verhaal te schrijven. Het gevoel is zo hartverscheurend, alsof ik besloten heb om een punt achter een relatie te zetten zonder het haar al verteld te hebben. Het gevoel dat ik altijd op school had zo vlak voor de zomervakantie. De wetenschap dat je je klasgenoten de komende zes weken niet meer zal zien, wat als kind een lange periode is. Terwijl geen van dit allen zich momenteel in mijn leven afspeelt.

Ik vind dat ik u al lang genoeg lastig gevallen heb. Ik ga eens in mezelf te raden waar dat gevoel vandaan komt. De komende dagen zal het hier iets rustig zijn, ik heb een druk weekend voor de boeg. Hopelijk nog wel even tijd voor de wekelijkse regel die mij raakt.

10 thoughts on “Een leeg gevoel

  1. Ik denk dat je er wel achter gaat komen waar dat gevoel vandaan komt. Ik herken het wel, heb soms ook een bepaald negatief gevoel (dat eerst een tijdje sluimert en dan niet meer te negeren valt) en het duurt dan even voordat ik het in woorden kan vertalen, maar meestal weet ik het vrij snel. Sterkte met het verkrijgen van de juiste inzichten!

  2. Ik denk dat er meer mensen zijn met dit gevoel. We hebben al zo weinig zon gehad, de winter is druilerig op dit moment en velen zijn er dan ook wel klaar mee. Ik werd vandaag heel blij van de vogels die ik hoorde kwetteren op de vroege ochtend. Eerst was het er één, nu zijn het er meerdere. Je voelt het, de lente hangt in de lucht. Nog even!
    (en misschien komt er dan ook zomaar een verhaal!)

  3. He Theo, lastig vallen vind ik wel een hele uitspraak, we zoeken je zelf op… Ga bij jezelf te rade, maar geniet ondertussen, ga wat leuke dingen doen. Dat kan heel helend werken…

  4. Al weet ik niet precies waar je het over hebt, ik kan me wel iets voorstellen bij dit soort gevoel. Heb het in vele soorten en maten gehad. En dat zal altijd wel zo nu en dan terug blijven komen. Probeer eens voor het slapen gaan 3 dingen op te schrijven waar je dankbaar voor was die dag. Kleine dingen, soms groot. Geeft soms al een iets positiever gevoel :-)

  5. @She: Nog geen echt antwoord op waar het vandaan komt, maar ik voel me iets rustiger. Ik ga er nog maar even vanuit dat ik snak naar de lente.

    @Aukje: Vogels :). Als ik gisteren zo eens om me heen keek in de super, dan ben ik denk ik zeker niet de enige. Ik zag geen enkel vrolijk gezicht. (Ik heb wel een verhaal in mijn hoofd, maar nog niet de rust om het te schrijven, zal ben ik bang wel te laat komen)

    @Juksti: Hmm eigenlijk heb je daar best gelijk. Een ieder die hier komt heeft de keuze. Dit weekend al heel wat leuke dingen gedaan. En misschien verval ik in oude gewoontes door het gevoel gewoon maar te onderdrukekn.

    @Angela: Een hele wijze les!

    @KatYo: Ik heb het kladblokje op jouw aanraden al op mijn nachtkastje gelegd. En er staan al twee dingen op :)

  6. :) (Ik ben zelf wel eens begonnen aan dit soort lijstjes en dan na 1 of 2 dagen weer gestopt, dus ik ken het gevoel)

Ik vind het leuk, als mensen een berichtje achterlaten.